Categorie: straat

Wanneer je veel fotografeert ga je niet alleen anders kijken, maar je krijgt ook een andere kijk op de wereld. Zo was ik laatst in Utrecht en ging eens speciaal letten op welke teksten er allemaal zo te lezen zijn. Uiteraard heb je de straatnaamborden en verkeersborden, al dan niet met of zonder tekst. Ik vraag me weleens af of de tekst wel doordringt tot de mensen. In Utrecht wordt er veel op en aan de straat gewerkt. Om het verkeer in goede banen te leiden zijn er de knalgele borden die waarschuwen en omleiden. Door de veelheid van borden komt volgens mij de boodschap niet meer aan. Als je de onderstaande foto eens nauwkeurig bestudeert zie je dat er 11 objecten met teksten je aandacht proberen te trekken. Er zijn natuurlijk pakkende teksten te verzinnen. Een tekst moet de nieuwgierigheid van de lezer prikkelen, en er zijn ook teksten die je aan het denken zetten.

De mens die een boodschap verkondigt moet tegenwoordig wel schreeuwen. Nu wordt je dat tegenwoordig wel heel makkelijk gemaakt. Het internet, social media en TV zijn uitermate geschikt om een boodschap te verkondigen. Ik stel mij zo voor hoe dat moet zijn geweest voor Willibrord, een missionaris van Angelsaksische afkomt, om zijn boodschap te verkondigen. Het gros van de mensen in die tijd (690 na Chr.) kon niet lezen. Men was afhankelijk van het nieuws dat van mond op mond werd doorgegeven. Willibrord leefde in een tijd waarin de Katholieke kerk een zeer grote expansiedrift had, en dat gebeurde met woord en daad. Volgens de geschriften gebruikte Willibrordus zelfs geweld. Daarbij werden heiligdommen van de “heidense” Friesen onteerd en vernield, bewakers van deze heilige plekken werden vermoord. Van deze geschiedschrijving heeft de mensheid weinig geleerd. Ik refereer aan het nieuws van de vernietiging van Palmyra, de stad van duizend zuilen. Met name zijn daar de religieuze gebouwen vernield omdat het in de ogen van de vernielers bolwerken van afgoderij waren.

Ik ben een groot fan van de zanger Stef Bos. Hij maakt mooie teksten en deze tekst sluit mooi aan op mijn betoog.

Weinig is van waarde, niets is van belang. Bijna alles wat ik zie, is geboren uit angst.

Eigenlijk is het niet zo vreemd dat Willibrordus zo geëerd wordt. De werkelijke boodschap van het christendom gaat over liefde en mededogen. In hoeverre worden de teksten van deze boodschap op de juiste manier geïnterpreteerd en begrepen? Vullen wij deze in zodat het ons goed uitkomt en wij daarmee een vrijbrief hebben om te handelen zoals wij dat doen? De geschiedenis van Utrecht gaat over religie en geweld. Teksten moet je lezen in het kader van het geheel. In feite is de verkondiging van Godswoord een menselijke uitvinding. God wordt aangepast aan het kader waarin we leven. De normen van goed en kwaad zijn culturele opvattingen. Willibrordus was er heilig van overtuigd dat hij met het kwaad het goede kon bewerkstelligen.

(De foto’s zijn genomen in Utrecht)

straat

Reacties gesloten

Regelmatig zie en hoor ik in Utrecht straatmuzikanten. Ze zijn voor mij altijd een gewild onderwerp om te fotograferen. De eerste straatmuzikant die ik op de plaat zette was een man die prachtige Ierse muziek zong. Hij begeleidde zijn zang met de gitaar. Soms vraag ik mij weleens af wat zo iemand nu bezield om op straat muziek te maken. Sommigen verdienen er veel geld mee, anderen zien het als een bijverdienste. Zo ken ik iemand die daarmee een gedeelte van zijn studie bekostigde. Ze kunnen mij ook weleens irriteren, muzikanten die alleen maar hetzelfde spelen. Zo heb je in Zeist een man die op de accordeon bekende melodieën probeert te spelen. Het is niet mooi wat hij speelt, het ritme klopt niet en hij blijft dit maar eindeloos herhalen. Kan mij heel goed voorstellen dat dit gebrek aan variatie ook irritatie opwekt bij de winkeliers. Maar er is ook mooie muziek te horen. In Bern (Zwitserland) heb ik genoten van vioolmuziek op straat. Daar bleef ik voor stilstaan en ik gooide graag wat geld in de vioolkoffer.

Wat je terug ziet komen in het straatbeeld zijn de draaiorgels. In mijn jeugd had je veel van deze straatinstrumenten en werden ze nog met de hand gedraaid. Tegenwoordig gaat dat met een motortje. Straatorgelmuziek is een plezierige herrie die thuishoort bij het Hollandse straatbeeld samen met de daarbij behorende orgelmannen die met hun ritmische koperengeldbakjes komen bedelen om geld. Ik vind het nog steeds interessant om te kijken hoe zo’n orgel werkt, zoals het draaiorgelboek. Een zigzag gevouwen boek van stevig karton waarin gaten zijn gemaakt. Het draaiorgelboek bedient via de luchtstroom door de gaten de luchttoevoer naar de pijpen van het draaiorgel. Eigenlijk een stukje automatisering uit een ver verleden.

Muziek in de openbare ruimte is in Utrecht bijna niet weg te denken. Een zeer populaire plek is de poort onder de Domtoren, een mooie trechter ten opzichte van het Domplein die verdragende akoestiek teweeg brengt. Ik heb daar een keer staan luisteren naar een groep muzikanten uit Bulgarije. Het waren Roma’s die met veel elan werken van Bach en Vivaldi ten gehore brachten. Een violist, en cellist, hoornblazer en een accordeonist maakten prachtige muziek waar veel belangstelling voor was.
Tijdens een huwelijk van een goede vriend en vriendin speelde iemand doedelzak. Dat gaf een geweldig geluid dat door merg en been ging. Ik kan mij dan ook heel goed voorstellen wat dit instrument teweeg kon brengen op het slagveld bij de vijand.

Muziek kan vermaak zijn in allerlei vormen en stijlen. Ik denk aan klassiek, country, jazz, rap, hiphop, dance, latin en nog veel meer. Muziek kan lekker in het oor liggen en je opzwepen. In de jaren tachtig bezocht ik regelmatig op de zaterdagmiddag de gratis orgelconcerten in de Buurkerk aan de Steenweg in Utrecht. (Grappig, daar is nu het Museum van Speeldoos tot Pierement gevestigd.) Bij deze concerten heb ik de orgelconcerten van Händel leren kennen en waarderen. Deze muziek ontroerde mij en vaak kreeg ik kippenvel.

Muziek is in het leven niet weg te denken en muziek hoort zeker thuis op straat.

(Foto’s zijn genomen in Bern, Utrecht en Amsterdam.)

muziek straat

Reacties gesloten