Tag: beeld

Afgelopen tijd sprak ik mensen die een opleiding doen die met fotografie te maken heeft, en met name ging het over de beoordeling (waardering) van foto’s. Mijn dochter doet een dergelijke opleiding. Toen zij klein was ging ze al mee op pad om foto’s te maken. Utrecht is mijn favoriete fotostad en daar is zij ook besmet geraakt met dit virus. Inmiddels maakt zij prachtig foto’s en deze worden door velen gewaardeerd. Haar foto’s zijn technisch in orde, zoals de kadering, compositie, de plaatsing van het onderwerp en het perspectief. Haar foto’s zijn in die zin heel goed. Ze slaagt er ook in de werking van het licht juist weer te geven. Inmiddels weet zij wat het gouden- en blauwe uur is en is zij zich bewust van de kwaliteit en het gedrag van het licht. Al deze zaken maken dat haar foto’s in orde zijn. Onlangs kwam zij teleurgesteld thuis en was niet content over een fotografiedocent van haar. Ze vond dat ze niet genoeg waardering kreeg voor een foto terwijl alle hierboven genoemde zaken voor deze foto goed waren. Je vraagt je dan af of er ook persoonlijke smaak om de hoek komt kijken of is er meer dat een foto nog beter kan maken.

Feedback krijgen over je foto’s kan confronterend zijn maar heeft ook zijn nut. Het is maar wat je ermee doet.

Toen ik begon met mijn foto’s te publiceren kreeg ik vaak ongevraagd commentaar en in de meeste gevallen vond ik dat absoluut niet leuk. Want deze foto’s zijn mijn creaties en ik vond het mooie foto’s en eigenlijk verwachtte ik dat anderen dat ook vonden. In de loop van de tijd heb ik geleerd er mee om te gaan. Mede door het volgen van cursussen en workshops werd ik getraind in het ook op een andere manier kijken naar foto’s. Vaak zie je je eigen fouten en onvolkomenheden niet. Ik had een keer een foto gemaakt van de Domtoren. Het was mooi weer, een staalblauwe hemel, er was prachtig licht en alles stond er even scherp op. Ik was tevreden, totdat iemand opmerkte dat de toren niet recht stond. Tja, degene had wel een punt, het viel hem op en daardoor was de foto eigenlijk net niet goed genoeg. Ik ben daar beter op gaan letten, verticale en horizontale lijnen niet scheef, en als ze scheef zijn dan moeten ze in harmonie met de compositie zijn.

Het kan natuurlijk ook andersom, de foto’s die ik onder meer op facebook en Instagram zet, worden door mijn vrienden en volgers zeer gewaardeerd. Dit zijn de mensen die genieten van mijn werk en blijkbaar voldoe ik daarmee aan de verwachting dat ik mooi werk aflever. Leuk om op deze manier gestreeld te worden maar of je hiermee geholpen bent om je fotografie te verbeteren betwijfel ik. Mijn vrouw en kinderen zien heel vaak mijn foto’s en kennen daardoor zeer goed mijn manier van foto’s maken. Ze weten welke beelden ik mooi vind en hoe ik die graag zou willen vastleggen. Soms denk ik dat is goed gelukt, maar dan krijg ik kritiek, en vaak heb ik nou net niet gezien wat niet goed is. Ook gebeurt het mij weleens dat ik niet tevreden na een foto-shoot thuis kom. Ik vind de foto’s niet goed en dan verrast het mij dat zij de foto’s wel goed vinden.

In de loop der tijd ben ik op zoek gegaan naar andere kritiek, en ik deel deze kritiek in twee grote groepen. De groep die mijn foto’s zien als foto’s en de groep die dit zien als een creatie van mij. De laatste groep beoordelen in feite mijn werk als kunst. De afgelopen jaren schiet ik niet meer lukraak foto’s. De wet van de grote getallen, hoe meer opnames hoe meer kans dat er iets goed tussen zit, daar ben ik mee gestopt. Ik ga nu op pad en geef mij zelf een opdracht, zoals drie uur lang op het Domplein zitten en dan mensen fotograferen die de Domtoren bewonderen. Ook ben ik lid van een klein fotoclubje dat maandelijks op pad gaat en met elkaar gaat fotograferen. Uiteraard is dat gezellig, maar het doel is om goede foto’s te maken en dat met elkaar te delen en vragen om feedback.

Tot slot, mijn behoefte om foto’s te maken komt uit mijzelf. Ontwikkeling voor de komende tijd is mijn gevoel in de foto’s te leggen. Of ik nu blij ben of mij verveel of dat ik verslagen ben, ik ga dit volledig waarnemen en proberen dit in mijn werk te laten zien. Fotografie is iets moois, het wordt nog mooier als je er iets moois van maakt.

smaak

Wanneer je veel fotografeert ga je niet alleen anders kijken, maar je krijgt ook een andere kijk op de wereld. Zo was ik laatst in Utrecht en ging eens speciaal letten op welke teksten er allemaal zo te lezen zijn. Uiteraard heb je de straatnaamborden en verkeersborden, al dan niet met of zonder tekst. Ik vraag me weleens af of de tekst wel doordringt tot de mensen. In Utrecht wordt er veel op en aan de straat gewerkt. Om het verkeer in goede banen te leiden zijn er de knalgele borden die waarschuwen en omleiden. Door de veelheid van borden komt volgens mij de boodschap niet meer aan. Als je de onderstaande foto eens nauwkeurig bestudeert zie je dat er 11 objecten met teksten je aandacht proberen te trekken. Er zijn natuurlijk pakkende teksten te verzinnen. Een tekst moet de nieuwgierigheid van de lezer prikkelen, en er zijn ook teksten die je aan het denken zetten.

De mens die een boodschap verkondigt moet tegenwoordig wel schreeuwen. Nu wordt je dat tegenwoordig wel heel makkelijk gemaakt. Het internet, social media en TV zijn uitermate geschikt om een boodschap te verkondigen. Ik stel mij zo voor hoe dat moet zijn geweest voor Willibrord, een missionaris van Angelsaksische afkomt, om zijn boodschap te verkondigen. Het gros van de mensen in die tijd (690 na Chr.) kon niet lezen. Men was afhankelijk van het nieuws dat van mond op mond werd doorgegeven. Willibrord leefde in een tijd waarin de Katholieke kerk een zeer grote expansiedrift had, en dat gebeurde met woord en daad. Volgens de geschriften gebruikte Willibrordus zelfs geweld. Daarbij werden heiligdommen van de “heidense” Friesen onteerd en vernield, bewakers van deze heilige plekken werden vermoord. Van deze geschiedschrijving heeft de mensheid weinig geleerd. Ik refereer aan het nieuws van de vernietiging van Palmyra, de stad van duizend zuilen. Met name zijn daar de religieuze gebouwen vernield omdat het in de ogen van de vernielers bolwerken van afgoderij waren.

Ik ben een groot fan van de zanger Stef Bos. Hij maakt mooie teksten en deze tekst sluit mooi aan op mijn betoog.

Weinig is van waarde, niets is van belang. Bijna alles wat ik zie, is geboren uit angst.

Eigenlijk is het niet zo vreemd dat Willibrordus zo geëerd wordt. De werkelijke boodschap van het christendom gaat over liefde en mededogen. In hoeverre worden de teksten van deze boodschap op de juiste manier geïnterpreteerd en begrepen? Vullen wij deze in zodat het ons goed uitkomt en wij daarmee een vrijbrief hebben om te handelen zoals wij dat doen? De geschiedenis van Utrecht gaat over religie en geweld. Teksten moet je lezen in het kader van het geheel. In feite is de verkondiging van Godswoord een menselijke uitvinding. God wordt aangepast aan het kader waarin we leven. De normen van goed en kwaad zijn culturele opvattingen. Willibrordus was er heilig van overtuigd dat hij met het kwaad het goede kon bewerkstelligen.

(De foto’s zijn genomen in Utrecht)

straat

Reacties gesloten

Utrecht is een stad waarin ik graag en regelmatig vertoef. Er zijn vele mooie plekken te zien, en uiteraard ook mooi om op de foto te zetten. Deze keer was ik weer eens op de Pausdam en zag dat daar een mooi standbeeld was gemaakt van Paus Adrianus. Met dit mooie beeld is het de beeldend kunstenaar goed gelukt om eenvoud uit te stralen. Het gekke is dat ik bij het fotograferen van dit beeld moest denken aan wereldleiders. Deze man, Adrianus, wordt beschouwd als de enige Nederlandse paus in de geschiedenis. Hij is geboren in Utrecht als Adriaan Floriszoon Boeyens, op 2 maart 1459. In 1522 werd hij Paus in Rome tot aan zijn dood op 14 september 1523. Door een hoge academische rang werd hij door de Spaanse koning aangesteld als leermeester en raadsheer voor prins Karel, later Karel V. In 1520 werd hij door Karel V benoemd tot regent van de Spaanse gebieden. Adrianus was voorstander van een somber en vroom leven. Dit was in strijd met het losbandige leven dat toentertijd heerste in het Vaticaan. Veel geestelijken lieten zich betalen voor de diensten die zij verstrekten. Zij wisten hun familie en vrienden op hoge posten te krijgen en leefden in weelderige luxe. Adrianus voerde hervormingen in die een einde moesten maken aan die florissante levensstijl aan het pauselijk hof. Dit heeft hem waarschijnlijk het leven gekost. Vermoedelijk is hij vergiftigd, hetgeen nooit officieel is bevestigd. Het was een roerige tijd, zoals het groeiende protestantisme van Maarten Luther en hij had veel conflicten met de Franse koning Frans de eerste. De huidige paus Franciscus staat ook bekend om zijn wil te hervormen. Zou de geschiedenis zich gaan herhalen?

Er zijn heel wat wereldleiders die letterlijk hebben geleden onder hun leiderschap. Neem nou Nelson Mandela hij was een sprekend voorbeeld van de geweldloze opstand tegen de apartheid in Zuid-Afrika. 27 Jaar lang zat hij gevangen op het Robbeneiland vanwege zijn inzet voor burgerrechten. Hij won de Nobelprijs voor de vrede en werd in 1994 president van zijn Zuid Afrika. Een andere wereldleider, van een hele ander klasse en die zeker niet geleden heeft, was Mao Zedong. Hij zette China, met zijn communistische partij, op de wereldkaart. Hij leidde zijn land met een dictatuur met veel geweld, en vele harde maatregelen tegen zijn politieke vijanden.
Franklin Roosevelt, bestuurde de Verenigde Staten tijdens een roerige periode van economische crisis en de Tweede Wereldoorlog. Hij werd 3 keer herkozen. Door zijn hervormingsprogramma de ”New Deal Coalition” ontstond er een stabiele democratische meerderheid. Hiermee kon hij hervormingen en een herstel van de economie bereiken.
Winston Churchill zei: “Succes is niet definitief, falen is niet fataal. Het is de moed om door te gaan die telt.” Churchill leidde zijn Verenigd Koninkrijk in de Tweede Wereldoorlog naar een overwinning met de hulp aan de geallieerden. Hij stond bekend om zijn begenadigde spraakvaardigheden en talent voor het vertellen. Op 4 juni 1940 sprak hij het Lagerhuis (house of commons) toe met een speech waarin deze bekende quote zat:

“We shall defend our island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender.”

(Klik hier om te luisteren naar Winston Churchill)

En zo kunnen we nog veel meer wereldleiders noemen, Gandhi, Koningin Victoria, Bismarck, Lincoln, Napoleon, Djengis Khan, Karel de Grote, Obama, Poetin etc…. Allemaal hervormers, goedschiks of kwaadschiks.
Ik vraag mij dan wel af is het beeld wat van hen zien, wel het juiste beeld waarmee zij zich in de wereld hebben gemanifesteerd. Ik denk dat de beeldend kunstenaar Anno Dijkstra er in geslaagd is om een juist beeld te scheppen van deze Utrechter.

beelden