Tag: God

Wanneer je veel fotografeert ga je niet alleen anders kijken, maar je krijgt ook een andere kijk op de wereld. Zo was ik laatst in Utrecht en ging eens speciaal letten op welke teksten er allemaal zo te lezen zijn. Uiteraard heb je de straatnaamborden en verkeersborden, al dan niet met of zonder tekst. Ik vraag me weleens af of de tekst wel doordringt tot de mensen. In Utrecht wordt er veel op en aan de straat gewerkt. Om het verkeer in goede banen te leiden zijn er de knalgele borden die waarschuwen en omleiden. Door de veelheid van borden komt volgens mij de boodschap niet meer aan. Als je de onderstaande foto eens nauwkeurig bestudeert zie je dat er 11 objecten met teksten je aandacht proberen te trekken. Er zijn natuurlijk pakkende teksten te verzinnen. Een tekst moet de nieuwgierigheid van de lezer prikkelen, en er zijn ook teksten die je aan het denken zetten.

De mens die een boodschap verkondigt moet tegenwoordig wel schreeuwen. Nu wordt je dat tegenwoordig wel heel makkelijk gemaakt. Het internet, social media en TV zijn uitermate geschikt om een boodschap te verkondigen. Ik stel mij zo voor hoe dat moet zijn geweest voor Willibrord, een missionaris van Angelsaksische afkomt, om zijn boodschap te verkondigen. Het gros van de mensen in die tijd (690 na Chr.) kon niet lezen. Men was afhankelijk van het nieuws dat van mond op mond werd doorgegeven. Willibrord leefde in een tijd waarin de Katholieke kerk een zeer grote expansiedrift had, en dat gebeurde met woord en daad. Volgens de geschriften gebruikte Willibrordus zelfs geweld. Daarbij werden heiligdommen van de “heidense” Friesen onteerd en vernield, bewakers van deze heilige plekken werden vermoord. Van deze geschiedschrijving heeft de mensheid weinig geleerd. Ik refereer aan het nieuws van de vernietiging van Palmyra, de stad van duizend zuilen. Met name zijn daar de religieuze gebouwen vernield omdat het in de ogen van de vernielers bolwerken van afgoderij waren.

Ik ben een groot fan van de zanger Stef Bos. Hij maakt mooie teksten en deze tekst sluit mooi aan op mijn betoog.

Weinig is van waarde, niets is van belang. Bijna alles wat ik zie, is geboren uit angst.

Eigenlijk is het niet zo vreemd dat Willibrordus zo geëerd wordt. De werkelijke boodschap van het christendom gaat over liefde en mededogen. In hoeverre worden de teksten van deze boodschap op de juiste manier geïnterpreteerd en begrepen? Vullen wij deze in zodat het ons goed uitkomt en wij daarmee een vrijbrief hebben om te handelen zoals wij dat doen? De geschiedenis van Utrecht gaat over religie en geweld. Teksten moet je lezen in het kader van het geheel. In feite is de verkondiging van Godswoord een menselijke uitvinding. God wordt aangepast aan het kader waarin we leven. De normen van goed en kwaad zijn culturele opvattingen. Willibrordus was er heilig van overtuigd dat hij met het kwaad het goede kon bewerkstelligen.

(De foto’s zijn genomen in Utrecht)

straat

Reacties gesloten

Licht is een belangrijke voorwaarde om foto’s te kunnen maken. Hoe zonniger het is hoe beter het fotograferen gaat. In deze tijd, en dan bedoel ik het voorjaar en de paastijd, wordt het weer lichter. De lange donkere dagen van de winter verdwijnen. En dan heb je ook dat gedoe met de wintertijd en zomertijd. Ik ken mensen die helemaal van slag zijn omdat ze uit hun ritme raken door de klok één uur te verzetten. De gedachte achter zomertijd is dat men zo zou kunnen bezuinigen op verlichting. Het energiebesparende effect van zomertijd is denk wel achterhaald. Zeker nu we een 24/7 economie hebben wordt er continue energie gebruikt.

In de fotografie heb je eigenlijk te doen met twee typen licht: hard licht en zacht licht. Als het 12 uur is en de zon staat in z’n hoogste positie dan heb je te maken met hard licht. Ook de flitser op je camera maakt hard licht. We krijgen hierdoor harde donkere schaduwen en er kunnen overbelichte lichte plekken op de foto komen. Details gaan verloren in de donkere en de lichte delen op je foto. Op zonnige dagen ga ik dan ook niet op het midden van de dag fotograferen, je kunt dan beter vroeg in de ochtend of aan het eind van de middag foto’s maken. Tijdens het gouden uur (avond- of ochtendschemering) heb je heel mooi licht. Ook is er het blauwe uur, dat is een onderdeel van de schemering en duurt meestal slechts een tiental minuten. De omgeving krijgt dan een blauwe gloed. Mist of bewolking geven diffuus licht, er zijn dan geen harde schaduwen. Diffuus licht verzacht meestal je foto. Ook bij portretfotografie kan diffuus licht je foto ten goede komen. Onregelmatigheden op de huid worden minder weergegeven op je foto bij gebruik van diffuus licht.

Licht is een belangrijk item in het leven. Volgens de Bijbel was het eerste dat God schiep het licht. Door het licht kunnen we zien. Licht is sfeerbepalend, zo maken donkere gebouwen somber, terwijl open plekken juist energie geven. Ik kan mij herinneren dat wij op een opendag waren van een middelbare school om te kijken of het iets was voor onze zoon. Het was een donker en dus voor ons somber gebouw. De uitkomst laat zich wel raden.

De dood is niet het doven van het licht, maar het uitblazen van de lamp omdat de dag is aangebroken.
(Quote: Rabindranath Tagore)

Licht kan verrassen, kijk maar eens naar de schilderijen van Rembrandt. Hij is nu nog steeds een voorbeeld voor veel studiofotografen. In zijn prachtige schilderijen zie je een opmerkelijke beheersing van het spel met licht en donker. Fotografie is voor mij de verwondering van het leven, de kleuren mooi belicht en de sfeer van het moment in rechthoek gefixeerd.

(foto is gemaakt in Apeldoorn, karatedo Smaal)

Licht

Reacties gesloten

Een keer heb ik drie uur lang op het Domplein in Utrecht doorgebracht om daar mensen te fotograferen. Dat vind ik het leukste van fotografie. Straatfotografie moet een indruk van de sfeer weergeven die er op het moment van de opname is. Meestal gaan mensen zich anders gedragen wanneer ze merken dat ik hen fotografeer. Er zijn er zelfs die daar bezwaar tegen maken. Om dit “aangepaste gedrag” te voorkomen ga ik op een grote afstand fotograferen met een telelens. Voor de liefhebbers; ik maak gebruik van een zoomlens (70-250mm). Men heeft in dat geval niet door dat ze gefotografeerd worden en gaan ongestoord verder met waar ze bezig mee waren. Overigens houd ik altijd wel het portretrecht van de gefotografeerde personen in mijn achterhoofd! In veel gevallen laat ik de foto zien en vertel ze dat ik ze zo nu en dan publiceer op internet. De meesten hebben geen bezwaar en vinden het zelfs leuk. Ik geef ook aan dat ik de foto’s niet commercieel gebruik.

  • Kloostergang Domkerk - Utrecht

Het Domplein is een plek met veel historie. Daar hebben zich veel plezierige en veel verdrietige zaken afgespeeld. Allemaal mensen die een doel hadden, en allemaal een wil om iets te doen. Toch vraag ik mij ook weleens af heeft de mens wel een vrije wil? Zijn al onze beslissingen niet een gevolg van een aaneenschakeling van allerlei oorzaken. Dit plein, dat ontstaan is na het instorten van een groot gedeelte van de Dom-kathedraal (door een tornado), is een religieus gebied. Dit plein heeft iets mystieks. Als kind voelde ik dat al en de immense grote toren werkte daar natuurlijk aan mee. De mens van die tijd heeft een gigantische kathedraal gebouwd ter ere van God. Dezelfde God die over hun wil beschikte. De mens neemt waar, zoals ik bijvoorbeeld vastleg met mijn foto’s, dus de werkelijkheid zoals die op dat moment is. Maar er zijn ook zaken die we niet kunnen waarnemen, waar men dus over nadenkt, zoals over God en de ziel en al wat nog meer. Dit plein zette mij aan tot nadenken over de vrije wil.

Mensen lopen, verblijven, praten, verbazen, etc., over wat hier allemaal is waar te nemen. De werkelijkheid zoals de harde keien, de Domtoren, fietsen, auto’s noem maar op zijn waar te nemen. Je zintuigen, vooral de ogen en oren, nemen de wereld waar. Maar er is meer denk ik, er zijn zaken en gebeurtenissen die alleen in je geest bestaan, en die benoemd kunnen worden zonder je zintuigen. Door de eeuwen heen doen mensen dat. De Domkerk is daar een product van. Het geloof in de andere wereld.
Tegenwoordig is de mens beter geïnformeerd dan de mens in de middeleeuwen. De hele dag komt er een stroom van informatie naar ons toe zoals via Facebook, Twitter, e-mail en ander social media. Ik doe daar hard aan mee, zeker met dit blog.

Is er nog wel plek over om je af te vragen of er buiten onze waarneembare werkelijkheid andere zaken zijn?

In de Middeleeuwen bijvoorbeeld was de kerk verantwoordelijk voor de informatiestroom. Het besef van goed en kwaad werd door hen voorgeschreven. De vrije wil bestond toen uit het volgen van je lot dat door de kerk en overheid werd bepaald.

Uit ervaring weet ik als je vrij wilt worden, in de breedste zin van het woord, dat een hele lange weg is die je moet gaan. De ultieme vrijheid is een niet te bereiken ideaal. We zijn verbonden met de wereld om ons heen. De vrijheid zit hem in de zoektocht naar je zelf. Ik heb geaccepteerd hoe ik ben en hoe ik met mijn omgeving in harmonie kan omgaan. Fotografie is voor mij filosofie, het proberen te verklaren in alle vrijheid waarom de dingen zo zijn en wellicht niet zo zijn.

(De foto’s zijn gemaakt in Utrecht op het Domplein en de kloostertuin van de Dom.)

wil