Tag: voet

Damesschoenen hebben mij altijd geïntrigeerd. Als klein kind bewonderde ik al de schoenen van mijn moeder. Deze waren vaak toegerust met een hoge en dunne hak, mijn moeder liep daar graag op. Ze had ook vele paren en elke dag droeg ze wel een ander paar met vaak een bijpassende tas. Mijn moeder was redelijke modebewust, maar dat kan ook niet anders, ze was opgegroeid in een kleermakersgezin. Hoe hoger de hak hoe mooier ze het schoeisel vond. Toch had dat ook nadelen want ze bleef vaak met de hakken tussen de stenen op straat haken. Ik kan mij zelfs een keer herinneren dat de hak vast bleef zitten tussen twee planken van een brug over de singel. Dat was een heel gedoe, want het lopen op zo’n damesschoen zonder hak is geen lolletje. Mijn vader had het altijd over de stiletto’s van zijn vrouw. Zo’n hak heeft het wel te verduren. Ik heb weleens gehoord dat de druk op zo’n hak, die zo’n twee vierkante centimeter is, wel gauw 25 kilo per vierkant centimeter kan zijn. Dat is 10 keer zoveel als de druk van een autoband op de weg. Zelfs in de hardste parketvloeren produceerde de schoenen van mijn moeder kleine deukjes, wat haar natuurlijk niet in dank werd afgenomen. In de 17e eeuw gaf de hak aan wat je status was, hoe hoger de hak hoe meer status je had. De Franse revolutie bracht daar verandering in, zoals bij vele andere zaken. Men moest gewoon en sober zijn, geen opvallende kledij en zeker geen hoge hakken. Hoge hakken waren decadent en erotisch en hadden alles met adel te maken. Eeuwen later (1900) kwamen de hoge hakken weer in beeld. De schoen beschermt de voet, in ieder geval de gevoelige voetzool. De voeten dragen de mens en betreden de aarde. Het is eigenlijk onze verbintenis met onze wereld.

In de verschillende culturen hebben voeten ook andere betekenissen. Neem bijvoorbeeld de Chinese vrouwen met afgebonden voeten. Het schoonheidsideaal was immers een zo klein mogelijke voet voor de vrouw. De natuur werd een handje geholpen door de voeten strak in te binden met stroken stof waarbij de voorkant van de voet zo dicht mogelijk naar de hiel werd getrokken. Hierdoor werd de wreef een hoge boog en de voetholte kreeg een diepe kloof. Deze misvormde voeten werden lotusvoeten genoemd. In 1902 werd het afbinden en kwellen van voeten verboden.

In Japan wordt het laten zien van de onderkant van je voeten opgevat als een belediging en volgens de Bijbel was het wassen van voeten slavenwerk. Jezus waste uit nederigheid de voeten van zijn leerlingen, hiermee maakte hij zich kwetsbaar en klein. Tevens werden de voeten van de Romeinse keizers gekust. Hoewel het kussen van voeten ook veel intimiteit kan betekenen.

Met je schoeisel laat je ook zien wie je bent of wat je doet. Merkschoenen zoals “Van Bommel” zijn vaak stijlvolle herenschoenen die passen bij een colbert-pak. Daar tegenover heb je de sandalen die de Franciscanen dragen om uiting te geven aan hun gelofte van armoede. In onze taal geeft de schoen ook een gevoel aan wat zich uit in verschillende spreekwoorden: “ Wie de schoen past, trekke hem aan”. Met andere woorden: wie schuldig is mag zich aangesproken voelen, of: als je meent dat deze kritiek voor jou is bedoeld, doe er dan wat mee,je mag het je aantrekken. Een ander spreekwoord dat niet zo bekend is: “De kinderen van de schoenmaker lopen barrevoets”. Iemand ziet zijn eigen problemen niet, maar vaak wel die van een ander.

Schoenen helpen je makkelijker voort te bewegen. Wandelen of lopen, het hoort bij het leven. Als je jong bent, is reizen een deel van je opvoeding, als je ouder bent, is het een deel van je ervaring. (Francis Bacon). Afgedragen schoenen gooi je niet weg, maar behandel je met respect. Kijk eens naar je schoenen en bedenk eens wat die allemaal hebben meemaakt…..

(De foto’s zijn gemaakt tijdens de tentoonstelling “Shoos”  in de kunsthal – Rotterdam op 21-04-2014.)

schoenen

Reacties gesloten