Tag: ziel

Een keer heb ik drie uur lang op het Domplein in Utrecht doorgebracht om daar mensen te fotograferen. Dat vind ik het leukste van fotografie. Straatfotografie moet een indruk van de sfeer weergeven die er op het moment van de opname is. Meestal gaan mensen zich anders gedragen wanneer ze merken dat ik hen fotografeer. Er zijn er zelfs die daar bezwaar tegen maken. Om dit “aangepaste gedrag” te voorkomen ga ik op een grote afstand fotograferen met een telelens. Voor de liefhebbers; ik maak gebruik van een zoomlens (70-250mm). Men heeft in dat geval niet door dat ze gefotografeerd worden en gaan ongestoord verder met waar ze bezig mee waren. Overigens houd ik altijd wel het portretrecht van de gefotografeerde personen in mijn achterhoofd! In veel gevallen laat ik de foto zien en vertel ze dat ik ze zo nu en dan publiceer op internet. De meesten hebben geen bezwaar en vinden het zelfs leuk. Ik geef ook aan dat ik de foto’s niet commercieel gebruik.

  • Kloostergang Domkerk - Utrecht

Het Domplein is een plek met veel historie. Daar hebben zich veel plezierige en veel verdrietige zaken afgespeeld. Allemaal mensen die een doel hadden, en allemaal een wil om iets te doen. Toch vraag ik mij ook weleens af heeft de mens wel een vrije wil? Zijn al onze beslissingen niet een gevolg van een aaneenschakeling van allerlei oorzaken. Dit plein, dat ontstaan is na het instorten van een groot gedeelte van de Dom-kathedraal (door een tornado), is een religieus gebied. Dit plein heeft iets mystieks. Als kind voelde ik dat al en de immense grote toren werkte daar natuurlijk aan mee. De mens van die tijd heeft een gigantische kathedraal gebouwd ter ere van God. Dezelfde God die over hun wil beschikte. De mens neemt waar, zoals ik bijvoorbeeld vastleg met mijn foto’s, dus de werkelijkheid zoals die op dat moment is. Maar er zijn ook zaken die we niet kunnen waarnemen, waar men dus over nadenkt, zoals over God en de ziel en al wat nog meer. Dit plein zette mij aan tot nadenken over de vrije wil.

Mensen lopen, verblijven, praten, verbazen, etc., over wat hier allemaal is waar te nemen. De werkelijkheid zoals de harde keien, de Domtoren, fietsen, auto’s noem maar op zijn waar te nemen. Je zintuigen, vooral de ogen en oren, nemen de wereld waar. Maar er is meer denk ik, er zijn zaken en gebeurtenissen die alleen in je geest bestaan, en die benoemd kunnen worden zonder je zintuigen. Door de eeuwen heen doen mensen dat. De Domkerk is daar een product van. Het geloof in de andere wereld.
Tegenwoordig is de mens beter geïnformeerd dan de mens in de middeleeuwen. De hele dag komt er een stroom van informatie naar ons toe zoals via Facebook, Twitter, e-mail en ander social media. Ik doe daar hard aan mee, zeker met dit blog.

Is er nog wel plek over om je af te vragen of er buiten onze waarneembare werkelijkheid andere zaken zijn?

In de Middeleeuwen bijvoorbeeld was de kerk verantwoordelijk voor de informatiestroom. Het besef van goed en kwaad werd door hen voorgeschreven. De vrije wil bestond toen uit het volgen van je lot dat door de kerk en overheid werd bepaald.

Uit ervaring weet ik als je vrij wilt worden, in de breedste zin van het woord, dat een hele lange weg is die je moet gaan. De ultieme vrijheid is een niet te bereiken ideaal. We zijn verbonden met de wereld om ons heen. De vrijheid zit hem in de zoektocht naar je zelf. Ik heb geaccepteerd hoe ik ben en hoe ik met mijn omgeving in harmonie kan omgaan. Fotografie is voor mij filosofie, het proberen te verklaren in alle vrijheid waarom de dingen zo zijn en wellicht niet zo zijn.

(De foto’s zijn gemaakt in Utrecht op het Domplein en de kloostertuin van de Dom.)

wil

Deuren zie je overal. Vorig jaar heb ik in Utrecht een aantal daarvan gefotografeerd. Er zitten hele mooie exemplaren bij. Ik vraag mij dan vaak af, wat zou er achter die voordeur zitten? Welk lief en leed speelt zich achter die deur af? Een deur is vaak op slot, zeker wanneer het om woningen gaat. De deur is een waarborg voor privacy en ontoegankelijkheid.

Toch zijn er ook gebouwen waar de deur openstaat zoals bijvoorbeeld kerken. Zo’n deur geeft vaak toegang tot een oase van rust en de mogelijkheid om je te bezinnen. Gisteren was ik in Utrecht en heb daar de deur van de Domkerk gefotografeerd. De Domkerk is een bijzonder monument midden in Utrecht. Tot aan 1559 was de Dom de enige kathedraal van de Noordelijke Nederlanden. Christenen beschouwen een kerkgebouw als huis van God. Heel gek is dan wel dat met veel geweld door onderlinge strijd in dit huis zoveel vernield is. Zoals bekend is de Domkerk niet compleet meer aangezien door een tornado in 1674 een groot gedeelte van de kerk instortte. Ondanks het ontbrekende middenschip en de ernstige vernielingen tijdens de overgang van Rooms Katholieke Kerk naar Protestante (1578-1580) is de Dom een van de meest bekende gotische kerken in Nederland. De deuren van de Domkerk staan overdag altijd open, een mooi symbool van welkom zijn. Je kan naar binnen uit nieuwsgierigheid, om toeristische redenen of om te bidden, of alleen maar stil te zijn en te genieten van het imposante geheel.

De deuren van de Domkerk vind ik bijzonder mooi. De deuren zijn van brons en vertonen reliëfs van kleine voorstellingen van mensen en dieren. Er zijn ook veel teksten in allerlei talen en lettertypen te zien. In de Middeleeuwen werden op de kerkdeuren door overheden en stadsbesturen mededelingen en aankondigen vastgespijkerd. Deze traditie werd weer door de Utrechtse beeldhouwer Theo van de Vathorst opgepakt. Hij maakte deze bronzen deuren en verrijkte ze met een tekst uit de Bijbel (Mattheüs 25 vs. 31-46), het laatste oordeel. Deze tekst is te lezen in het Nederlands, Engels, Fries, Grieks, Japans, Latijns en Syrisch. Boven de deuren is een enorme cirkel geplaatst met Sint Maarten, de patroonheilige van deze kerk, maar ook die van Utrecht. Hij geeft met een groots gebaar een naakte bedelaar de helft van zijn mantel.

De deur staat altijd voor je open. Dat deed de deur dicht. Ik kan gelukkig nog met hem door één deur. Een stok achter de deur. Een open deur intrappen. De deur geeft voor de mens en samenleving toegang tot iets, maar kan ook een symbool zijn van op- en/of afgesloten worden. Een hele mooie van Erasmus;

De wil kijkt vele malen door het venster eer de daad de deur uitgaat. De deur geeft stof tot nadenken en toegang tot het vergaren van kennis.

Afgelopen jaar was er in Utrecht de “open tuinendag”. Deuren werden geopend om toegang te verlenen tot particuliere tuinen. Met veel plezier ben ik binnengegaan en heb kennis genomen van het onbekende. Prachtige tuinen, maar ook huizen, maakten mij blij. Zie de deur en twijfel, ga je naar binnen of niet? De deur naar je ziel, naar je binnenste-ik wordt geopend door twijfel en nadenken over allerlei vragen.

Fotografie is niet het alleen maar plaatjes schieten, het maakt ook deuren open.

(Foto’s zijn gemaakt in de binnenstad van Utrecht.)

deuren