Verblind door eigen werk, de normering van persoonlijke smaak

Afgelopen tijd sprak ik mensen die een opleiding doen die met fotografie te maken heeft, en met name ging het over de beoordeling (waardering) van foto’s. Mijn dochter doet een dergelijke opleiding. Toen zij klein was ging ze al mee op pad om foto’s te maken. Utrecht is mijn favoriete fotostad en daar is zij ook besmet geraakt met dit virus. Inmiddels maakt zij prachtig foto’s en deze worden door velen gewaardeerd. Haar foto’s zijn technisch in orde, zoals de kadering, compositie, de plaatsing van het onderwerp en het perspectief. Haar foto’s zijn in die zin heel goed. Ze slaagt er ook in de werking van het licht juist weer te geven. Inmiddels weet zij wat het gouden- en blauwe uur is en is zij zich bewust van de kwaliteit en het gedrag van het licht. Al deze zaken maken dat haar foto’s in orde zijn. Onlangs kwam zij teleurgesteld thuis en was niet content over een fotografiedocent van haar. Ze vond dat ze niet genoeg waardering kreeg voor een foto terwijl alle hierboven genoemde zaken voor deze foto goed waren. Je vraagt je dan af of er ook persoonlijke smaak om de hoek komt kijken of is er meer dat een foto nog beter kan maken.

Feedback krijgen over je foto’s kan confronterend zijn maar heeft ook zijn nut. Het is maar wat je ermee doet.

Toen ik begon met mijn foto’s te publiceren kreeg ik vaak ongevraagd commentaar en in de meeste gevallen vond ik dat absoluut niet leuk. Want deze foto’s zijn mijn creaties en ik vond het mooie foto’s en eigenlijk verwachtte ik dat anderen dat ook vonden. In de loop van de tijd heb ik geleerd er mee om te gaan. Mede door het volgen van cursussen en workshops werd ik getraind in het ook op een andere manier kijken naar foto’s. Vaak zie je je eigen fouten en onvolkomenheden niet. Ik had een keer een foto gemaakt van de Domtoren. Het was mooi weer, een staalblauwe hemel, er was prachtig licht en alles stond er even scherp op. Ik was tevreden, totdat iemand opmerkte dat de toren niet recht stond. Tja, degene had wel een punt, het viel hem op en daardoor was de foto eigenlijk net niet goed genoeg. Ik ben daar beter op gaan letten, verticale en horizontale lijnen niet scheef, en als ze scheef zijn dan moeten ze in harmonie met de compositie zijn.

Het kan natuurlijk ook andersom, de foto’s die ik onder meer op facebook en Instagram zet, worden door mijn vrienden en volgers zeer gewaardeerd. Dit zijn de mensen die genieten van mijn werk en blijkbaar voldoe ik daarmee aan de verwachting dat ik mooi werk aflever. Leuk om op deze manier gestreeld te worden maar of je hiermee geholpen bent om je fotografie te verbeteren betwijfel ik. Mijn vrouw en kinderen zien heel vaak mijn foto’s en kennen daardoor zeer goed mijn manier van foto’s maken. Ze weten welke beelden ik mooi vind en hoe ik die graag zou willen vastleggen. Soms denk ik dat is goed gelukt, maar dan krijg ik kritiek, en vaak heb ik nou net niet gezien wat niet goed is. Ook gebeurt het mij weleens dat ik niet tevreden na een foto-shoot thuis kom. Ik vind de foto’s niet goed en dan verrast het mij dat zij de foto’s wel goed vinden.

In de loop der tijd ben ik op zoek gegaan naar andere kritiek, en ik deel deze kritiek in twee grote groepen. De groep die mijn foto’s zien als foto’s en de groep die dit zien als een creatie van mij. De laatste groep beoordelen in feite mijn werk als kunst. De afgelopen jaren schiet ik niet meer lukraak foto’s. De wet van de grote getallen, hoe meer opnames hoe meer kans dat er iets goed tussen zit, daar ben ik mee gestopt. Ik ga nu op pad en geef mij zelf een opdracht, zoals drie uur lang op het Domplein zitten en dan mensen fotograferen die de Domtoren bewonderen. Ook ben ik lid van een klein fotoclubje dat maandelijks op pad gaat en met elkaar gaat fotograferen. Uiteraard is dat gezellig, maar het doel is om goede foto’s te maken en dat met elkaar te delen en vragen om feedback.

Tot slot, mijn behoefte om foto’s te maken komt uit mijzelf. Ontwikkeling voor de komende tijd is mijn gevoel in de foto’s te leggen. Of ik nu blij ben of mij verveel of dat ik verslagen ben, ik ga dit volledig waarnemen en proberen dit in mijn werk te laten zien. Fotografie is iets moois, het wordt nog mooier als je er iets moois van maakt.

7 reacties

  1. Joosie zei:

    Voor een amateur fotograaf ( jij dus) 😉kan ik je foto,s zeker waarderen en in deze komt voor mij persoonlijk mijn gevoel op de eerste plaats alsmede het verrassend effect van de gefotografeerde objecten. Ik vind dat je foto,s puur , verrassend, vermakelijk en professioneel. Voor mij zijn ze perfect naargelang mijn voorkeuren tbv het onderwerp. Jouw plezier staat voorop, dat spreekt voor zich.

    28 februari 2018
    • André zei:

      Dank je wel Joosie.

      28 februari 2018
  2. Wim Ponsen zei:

    Het allerbelangrijkste André is dat jij plezier beleeft aan wat je doet. Wellicht dat je iemand in je omgeving kunt kiezen die je helpt je werk te verdiepen door reacties. Maar zeker zo belangrijk is je eigen stilte bij de beschouwing bij wat je deed. En……. doorgaan!

    28 februari 2018
    • André zei:

      Beste Wim, dank je wel voor je reactie, mag ik jou dan uitnodigen voor verdieping?

      28 februari 2018
  3. Paula Huigen zei:

    Ha André, wat een knappe reflectie op (jouw) fotografie. Wat mij in het algemeen treft in jouw werk is dat ik er overduidelijk een ‘handtekening’ van jou in ontwaar. Een persoonlijke noot, omdat alleen jij ziet wat je ziet, anderen zien nét even anders. En je weet dat feilloos te registreren. Bijvoorbeeld een kenmerkende gezichtsuitdrukking. Een emotie. Of, in de meer abstracte werken, een verrassend patroon. Over het technische, de diverse snedes en dergelijke, kan ik niet oordelen. Maar in het algemeen raken jouw foto’s, en dat is razend knap. Ik kijk uit naar volgend werk!
    Paula

    28 februari 2018
    • André zei:

      Dank je wel Paula, de volgende serie foto’s komen eraan.

      28 februari 2018
  4. Jos. zei:

    André, 100 mensen 100 verschillende meningen de foto’s die jij maakt zijn foto’s die jij op de eerste plaats leuk vind en een verhaal vertellen zoals jij dat in de gedachte had en de op en of aanmerkingen pak ik die dingen eruit van ja dat had ik niet zo bekeken.
    Verder gewoon jezelf zijn en laat ons je mooie foto’s zien.

    28 februari 2018

Reacties zijn gesloten