In mijn laatste blog van 2025 schreef ik: “Het nieuwe jaar voelt als een open veld. In 2026 wil ik blijven schakelen tussen straatfotografie en het vastleggen van gebouwen, maar ik ga mijn blik verder laten reiken dan alleen de binnenstad. Meer randgebieden, andere buurten, een ander ritme. Daarnaast wil ik bewuster het gesprek aangaan. Mensen aanspreken en vragen of ik hen mag portretteren, gezichten met een verhaal, een bepaalde rust, een uitstraling die blijft hangen. Minder toevallig en meer aandachtig.” De Stad die glimlachte De meeste mensen die mij kennen, weten dat ik gemakkelijk een gesprek aanknoop. Een praatje maken gaat me van nature makkelijk af. Toch is er een andere kant. Wanneer ik op straat fotografeer en een onbekende wil vragen of ik hem of haar mag portretteren, voel ik altijd even een aarzeling. Een lichte terughoudendheid, misschien zelfs schroom. Het is alsof ik een grens moet oversteken, van